З оглядом же сом нє компетентни бешедовац о Антолоґиї як теоретичар литератури, напишем даскельо виреченя як новинар, виводзач роботох на Антолоґиї и особни любитель сучасней рускей литератури и култури.

Як новинар, думам же на Тамашово питанє “Чийо то дзеци у Антолоґиї“, одвит з єдней часци треба глєдац у пременкох з конца XX вику, а саме у: ґеополитичних пременкох, ґлобализациї медийох, як и у пошлїдкох гражданскей войни на тлу бувшей Югославиї.

Ґеополитични пременки, а сам конєц Жимней войни, отворел нови бок у розвою ґлобалного дружтва. Ґлобализация директно повязана зоз спомнутима ґеополитичнима тектонскима рушанями, зявеньом масовних медийох и масовней и популарней култури, под чиїм директним уплївом нєпреривно нє лєм авторе Антолоґиї, алє и цала популация. Млади авторе литератури по руски нєшка попри тим же читаю, а найвецей з интернета, патра филми, слухаю музику, читаю стрипи.

Познате же, як гвари Латинка Перович, кирвави розпад СФРЮ бул наш “нєположени тест за Европску унию“. Войни, людски физични и морални руйнованя тиж нє могли нє охабиц шлїди на литератури тих младих людзох котри творели медзи 1990. и 2010. роком, а котри заступени у тей Антолоґиї. Док руска интелектуална елита, чесц винїмком, под час дзеведзешатих векшини була коло власцох, примала награди, або єдноставно у своїх творох була цихо, цо ше дотика руйнуюцих подїйох, велї медзи тима младима людзми у Антолоґиї ше озвали же би одбранєли минимум свойого людского и творчого интеґритета. Робели то як знали, насампредз през бунт, прето же млади людзе жридло безкомпромисносци, алє и прето же ше велї руски медиї и елити теди справовали як кед би ше нїч нє случовало. Антолоґия часточно указує же ше єдни млади людзе побунєли, як цо то керестурска екипа и други индивидуалци, котри писали, як ю Славко Винаї наволує ¬¬ – прекосну литературу. Други, гевти крегши, як цо то Весна Папуґа-Берец и Сашо Медєши зоз Антолоґиї младих, Няради и Ґарянски зоз предходней Тамашовей Антолоґиї ¬¬– поклєкли.

Треци попатрунок на Антолоґию, алє и на стварянє цалого проєкта мултимедиялного часопису МАК, то моя особна вязаносц за руску културу и язик. По руски сом закончел оводу, основну и штредню школу, же би ми велї представителє нєшкайшей рускей елити дали до знаня, же “далєй нєт“, а швет котрому припадам змесцени до гумна у керестурско-коцурским хотаре. Зоз тим фактом сом ше нє жадал помириц и прето сом на свойо 21 рок, у периодзе духовней цмоти Милошевичово режима, у форми самиздату видал свою першу кнїжку краткей прози “Сирове и варене“.

Думам же людзе котри робя у институцийох важни за очуванє рускей култури, требали би мац дакус векшу свидомосци о одвичательносци за дружтвену мисию котру вивершую. Мушиме розумиц же шицко цо ми ту, у Войводини, направиме на руским язику скоро єдинствене на швеце и же пред будуцима ґенерациями нє маме часу за себичносц, авантури и еґоїзем.

Або створме моцну руску културу, та най будзе гоч якей ориєнтациї, або тераз такой розпущме екипу, бешедуйме по сербски, або по анґлийски, а дзецом єдного дня повеме же шицко то була франта, плаца, або добри гонорар.